Hans Urs von Balthasar u l-kobor tal-imħabba ta’ Alla

Abstract

Id-deskrizzjoni dwar Hans Urs von Balthasar (1905-1988) mill-kollega ħabib Ġiżwita Henri de Lubac tibqa’ tidwi maż-żmien li hu l-aktar raġel ikkoltivat ta’ żmienhom. Bla dubju t-teologu Żvizzeru hu wieħed mill-aqwa teoloġi tas-seklu għoxrin kif ukoll fl-istorja sħiħa tal-Knisja. Sikwit jitqabbel ma’ ġganti fit-teoloġija bħal Santu Wistin u San Tumas t’Akwinu. Fih insibu parodoss qawwi għax filwaqt li kiteb teoloġija profonda f’ammont kbir ta’ kotba, fil-verità qatt ma għallem f’università waħda. M’hemmx dubju però li kien ħabib kbir tal-kotba. Diffiċli tikklassifika ’l Balthasar. It-teoloġija hi l-qofol ta’ ħajtu, iżda l-letteratura u l-mużika jibqgħu l-interessi prinċipali tiegħu. Il-Papa San Ġwanni Pawlu II ħatru Kardinal, iżda miet jumejn wara n-nomina. Jibqa’ mfakkar għas-serje ta’ sittax-il volum maqsuma fi tlieta: Il-Glorja tal-Mulej: Estetika teologika (1961); Teo-drama: Teorija teoloġika u drammatika (1973); u Teo-loġika: Il-verità tad-dinja (1985). Dan il-qafas ipoġġi lil Balthasar fi djalogu ma’ filosfi prominenti fosthom Immanuel Kant, Georg W.F. Hegel, Friedrich Nietszsche u ħassieba oħra. Balthasar jibqa’ magħruf bħala difensur tat-tradizzjoni u l-kultura kattolika, filwaqt li l-akbar kollega qrib tiegħu kien il-Protestant Karl Barth.