silenzji li nduqu u metafori sinestetiċi oħra f’Nadia Mifsud

Abstract

It-teżina tesplora r-relazzjoni bejn il-kunċetti poetiċi u l-esperjenzi sinestetiċi waqt li tistabbilixxi r-relevanza tal-metafora sinestetika, l-immaġni sensorji u s-simboliżmu tal-ħoss fil-poeżija Maltija, b’ħarsa mill-viċin lejn il-poeżija ta’ Nadia Mifsud. Is-sinestesija hi kundizzjoni nevroloġika b’taħlita anomala tas-sensi li fiha l-istimulazzjoni ta’ modalità waħda tipproduċi sensazzjoni simultanja f ’modalità oħra. Meta l-qarrejja jaqraw letteratura miżgħuda bis-sinestesija, spiss ikunu impressjonati mill-valur poetiku tas-sensazzjonijiet irrappurtati. Il-poeżija ta’ Nadia Mifsud hi miżgħuda bil-kitba sinestetika u l-esplorazzjoni tal-ispazji, il-kuluri, it-togħmiet u l-irwejjaħ f ’Kantuniera ’l Bogħod jimplikaw id-determinazzjoni tal-mara f ’soċjetà patrijarkali u n-nostalġija tal-Maltija-mhux-Maltija. F’Varjazzjonijiet tas-Skiet tirrakkonta skiet artab, skiet “oħxon,” u l-“vojt iswed dagħwa” ta’ meta kollettivament inqbadna ġewwa waqt il-pandemija tal-2020. Mifsud tirrakkonta l-mara kif tgħixha l-mara, fl-esperjenzi u l-forom kollha tagħha, u allura tagħmel użu mill-metafora sinestetika biex tartikola b’mod aktar sħiħ l-esperjenza tal-jien poetiku lill-qarrejja ħalli, jekk ma jirnexxilhomx jarawha, jisimgħuha, u jekk ma jisimgħuhiex, iħossuha jew ixommuha.