Storja tal-polpu magħżul mill-Patrijarki sal-eżilju (1)

Abstract

Ir-reliġjon tal-Israelin ewlenin tnisslet fil-kuntest tal-istruttura reliġjuża tal-Kangħanin, kif ukoll tar-reliġjonijiet li ġew qabel, jiġifieri dik tas-Sumeri u tal-Akkadin. Xi rakkonti bikrin li nsibu fit-Torah (Ġenesi, Eżodu, Levitiku, Numri u Dewteronomju) isibu l-għeruq tagħhom fill-eġġendi antiki miktuba fid-dawl tal-miti Mesopotamiċi u l-wirt kulturali tagħhom. Fid-dawl ta’ din l-istqarrija rridu nżommu quddiem għajnejna l-mumenti storiċi l-aktar importanti. Għas-sena 7000 QEK (qabel l-era komuni) il-popli antiki bdew jiżviluppaw l-agrikoltura u t-trobbija tal-bhejjem, filwaqt li bdew ukoll jibnu ċentri urbani fl-għoljiet fil-majjistral tal-Iran u l-Anatolja, lejn ix-xtut tal-Baħar Kaspju u l-Palestina. Lejn tmiem ir-raba’ millennju (3100 QEK) is-Sumeri, li ħolqu l-kitba kunejformi, waqqfu bliet-stati fin-nofsinhar tal-Mesopotamja. Kull belt kien ikollha alla proprju tagħha, kif jixhdu l-epiċi Sumeriċi.